تلاش‌های تلویزیون فایده‌ای نداشت. دست‌اندرکاران پخش طبق عادت هميشه ولوم را پایین آوردند اما صدای گوشخراش فحاشی «بهترین تماشاگران دنیا» از فرسخ‌ها دورتر شنیده می‌شد.

انگار همه آن 10 هزار نفر دست به دست هم داده بودند تا به رویای قشنگ چهارشنبه دهن‌کجی کنند و چقدر هم در کارشان جدیت به خرج دادند.

چهارشنبه از سکوهای ورزشگاه آزادی شعارهایی شنیده شد که مدت‌هاست فراموششان کرده‌ایم. درست از زمانی که «عقاب آسیا» دستکش‌هایش را آویزان کرده، از وقتی...
حالا بگذارید یاوری و قلعه‌نویی و پیروانی و خردبین و بقیه سرهایشان را به نشانه تاسف تکان بدهند، لب‌هایشان را بگزند و در اظهارنظرهایشان بگویند «وای وای کار تماشاگران بسیار ناپسند بود». بگذارید آرزوی عیدانه عصر چهارشنبه را با خودمان به گور ببریم. فردا دوباره همان شعارهای باشکوه، دوباره همان «بهترین تماشاگران دنیا»، فردا چه کسی به یاد می‌آورد چهارشنبه در استادیوم آزادی چه اتفاقی افتاد و چرا تلویزیون ولوم را پایین کشید.

فردا برای هم تعریف می‌کنیم که ستاره های قرمز و آبی چقدر راحت منتخب لیگ را 4 بر 2 شکست دادند، هیجان زده می‌شویم و رو به هم می‌گوییم دیدی لباس‌هایشان چقدر شبیه بارسلونا بود؟